ΓΛΥΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ, ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ...

Άλλη μια σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος!
Τα συναισθήματα ανάμικτα...εν αναμονή των διακοπών χαρά, η λύπη του αποχωρισμού κι αυτή παρούσα. Τα ξεπεταρούδια μας θα βάλουν πλώρη για το Δημοτικό κι εμείς θα ξεκουραστούμε αρκετά-ελπίζουμε- για να υποδεχτούμε τα καινούρια!
Μέσα στον κυκεώνα των ετοιμασιών για το καλοκαιρινό αντίο, με την ετοιμασία των φακέλων προόδου, τα αναμνηστικά, τα πιστοποιητικά, το χαρτομάνι, δεν μπορούσαμε να μη θυμηθούμε τον Οδυσσέα Ελύτη και τον ΗΛΙΟ, ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ, ΤΙΣ ΓΟΡΓΟΝΕΣ, ΤΑ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ, ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ, ΤΗΝ ΕΛΙΑ... τις μαγικές εικόνες της ΕΛΛΑΔΑΣ μας!
Η Παναγιά τα πέλαγα
κρατούσε στην ποδιά της.
Την Σίκινο, την Αμοργο
και τ’ άλλα τα παιδιά της.

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί.

Ζει και ζει και ζει .....
ο βασιλιάς ο ήλιος ζει.

Απο την άκρη του καιρού
και πίσω απ’ τους χειμώνες
άκουγα σφύριζε η μπουρού
κι έβγαιναν οι Γοργόνες.

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί.

Ζει και ζει και ζει .....
ο βασιλιάς ο ήλιος ζει.

Κι εγώ μέσα στους αχινούς
στις γούβες στ’ αρμυρίκια
σαν τους παλιούς θαλασσινούς
ρωτούσα τα τζιτζίκια:

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί.

Ζει και ζει και ζει .....
ο βασιλιάς ο ήλιος ζει!

Καλό σας ταξίδι γοργοτάξιδα καράβια μου!
Γοργόνες, το νου σας! Ο Αλέξανδρος ζει, ζει, ζει!
Ψαράκια...μην τσιμπάτε! 
Θα τα ξαναπούμε το Σεπτέμβρη! 
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!