ΓΙΟΡΤΗ ΛΗΞΗΣ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ - ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ''Η ΑΡΠΑΓΗ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ''

Με την 'Αρπαγή της Περσεφόνης' κλείσαμε με πολλή χαρά, συγκίνηση και επιτυχία δύο σχέδια εργασίας ταυτόχρονα, την Ελληνική Μυθολογία και την Άνοιξη.

Η Περσεφόνη είναι η πανέμορφη κόρη της θεάς Δήμητρας, της θεάς που στην αρχαία Ελλάδα πίστευαν ότι έκανε τη Γη να πρασινίζει και να καρπίζει, τα δέντρα να βγάζουν φρούτα και τα λουλούδια να ανθίζουν...
Μια μέρα που μάνα και κόρη έπαιζαν χαρούμενες σε ένα καταπράσινο λιβάδι, είδε την Περσεφόνη ο θεός του Κάτω Κόσμου, ο Πλούτωνας και την ερωτεύτηκε...Την απήγαγε και την οδήγησε στο φοβερό παλάτι του και την κράτησε κοντά του μαγεύοντάς την με τους σπόρους του ροδιού.

Η θεά Δήμητρα έψαξε παντού, όμως η μονάκριβη κόρη της είχε εξαφανιστεί από προσώπου Γης...κανείς απ' όσους ρώτησε δεν ήξερε να της πει τι απέγινε. Η απελπισμένη μητέρα θρηνούσε πολύ καιρό και η Φύση, συμμετέχοντας στη θλίψη της, μαράζωσε. Δεν υπήρχε πια βλάστηση, τα δέντρα και τα φυτά ξεράθηκαν, τα χωράφια δεν έδιναν σοδειά...ερημιά και πείνα θέρισε τους ανθρώπους και τα ζώα.

 Οι θεοί πάνω στον Όλυμπο ανησύχησαν και παρακάλεσαν το μεγαλοδύναμο Δία να επέμβει. Εκείνος, σαν παντογνώστης που ήταν, γνώριζε την αιτία της καταστροφής και δυσκολευόταν να τα βάλει με τον πανίσχυρο αδελφό του τον Πλούτωνα. Όμως οι άνθρωποι υπέφεραν και πέθαιναν και τελικά αποφάσισε να καλέσει κοντά του τη Δήμητρα και τον Πλούτωνα με την Περσεφόνη για να βρεθεί η λύση. Έστειλε τον αγγελιαφόρο Ερμή να τους φέρει πάνω στον Όλυμπο...

Ο Δίας ζύγισε την κατάσταση και δεν αδίκησε κανέναν, ούτε την πονεμένη μάνα, ούτε το ερωτευμένο ζευγάρι. Έδωσε διαταγή να μένει η Περσεφόνη για έξι μήνες μαζί με τον άντρα της στον Κάτω Κόσμο. Στο διάστημα αυτό η Γη θα ήταν άγονη, τίποτα δεν θα φύτρωνε, η Φύση θα ξεκουραζόταν. Τους υπόλοιπους έξι μήνες όμως η Περσεφόνη θα επέστρεφε στην αγκαλιά της μητέρας της και τότε η Φύση θα ξαναγεννιόταν, η βλάστηση θα οργίαζε, οι άνθρωποι θα μάζευαν πλούσια σοδειά, τα ζώα και τα πουλιά θα ζευγάρωναν και θα συνέχιζόταν ο αέναος κύκλος της ζωής, της γονιμότητας και της ευφορίας.

...και ζήσαν αυτοί καλά, αλλά εμείς ακόμα καλύτερα, γιατί μετά από όλα αυτά τα κοσμοϊστορικά γεγονότα, επιτέλους άρχισαν οι καλοκαιρινές μας διακοπές! 

ΓΛΥΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ, ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ...

Άλλη μια σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος!
Τα συναισθήματα ανάμικτα...εν αναμονή των διακοπών χαρά, η λύπη του αποχωρισμού κι αυτή παρούσα. Τα ξεπεταρούδια μας θα βάλουν πλώρη για το Δημοτικό κι εμείς θα ξεκουραστούμε αρκετά-ελπίζουμε- για να υποδεχτούμε τα καινούρια!
Μέσα στον κυκεώνα των ετοιμασιών για το καλοκαιρινό αντίο, με την ετοιμασία των φακέλων προόδου, τα αναμνηστικά, τα πιστοποιητικά, το χαρτομάνι, δεν μπορούσαμε να μη θυμηθούμε τον Οδυσσέα Ελύτη και τον ΗΛΙΟ, ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ, ΤΙΣ ΓΟΡΓΟΝΕΣ, ΤΑ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ, ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ, ΤΗΝ ΕΛΙΑ... τις μαγικές εικόνες της ΕΛΛΑΔΑΣ μας!
Η Παναγιά τα πέλαγα
κρατούσε στην ποδιά της.
Την Σίκινο, την Αμοργο
και τ’ άλλα τα παιδιά της.

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί.

Ζει και ζει και ζει .....
ο βασιλιάς ο ήλιος ζει.

Απο την άκρη του καιρού
και πίσω απ’ τους χειμώνες
άκουγα σφύριζε η μπουρού
κι έβγαιναν οι Γοργόνες.

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί.

Ζει και ζει και ζει .....
ο βασιλιάς ο ήλιος ζει.

Κι εγώ μέσα στους αχινούς
στις γούβες στ’ αρμυρίκια
σαν τους παλιούς θαλασσινούς
ρωτούσα τα τζιτζίκια:

Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι
γεια σας κι η ώρα η καλή.
Ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει;
Κι όλ’ αποκρίνονται μαζί.

Ζει και ζει και ζει .....
ο βασιλιάς ο ήλιος ζει!

Καλό σας ταξίδι γοργοτάξιδα καράβια μου!
Γοργόνες, το νου σας! Ο Αλέξανδρος ζει, ζει, ζει!
Ψαράκια...μην τσιμπάτε! 
Θα τα ξαναπούμε το Σεπτέμβρη! 
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!